Formalnie rzecz biorąc. Rzeźbiarskie wizerunki Fryderyka Chopina

Ruch rzeczywisty i pozorny stanowi zasadę organizującą wystawę rzeźbiarskich wizerunków Fryderyka Chopina. Metaliczne balony z podobizną kompozytora reagują na przepływ powietrza i zmiany temperatury, a portretowe popiersia obracają się powoli na mechanicznych postumentach. Ekspozycja jest pomyślana jako przestrzeń kinetyczna, w której ani obiekty, ani relacje między nimi nie pozostają całkowicie nieruchome.

Projekt skupia się na percepcji i jej procesach psychologicznych, nie dążąc do wywołania jednoznacznej reakcji emocjonalnej. Łączy zainteresowanie iluzją optyczną z badaniem ruchu, zarówno naturalnego, jak i mechanicznego. Światło, ruch i zmienne punkty widzenia czynią sam akt patrzenia częścią wystawy.

Za pomocą tych środków projekt bada mechanizmy widzenia oraz sposoby nadawania przestrzennej formy dynamice i zjawiskom optycznym. Zamknięta kompozycja ustępuje miejsca zmiennym relacjom między obiektami, obrazami a widzem.