Miłosz. Powrót.

Miłosz. Powrót zgromadził rękopisy, książki, fotografie i przedmioty osobiste, które Biblioteka Narodowa otrzymała z domu poety w Berkeley i jego mieszkania w Krakowie. Materiały te przywoływały chwile życia, którego wspomnienie jest nierozerwalnie związane z poezją.

Czesław Miłosz (1911–2004), poeta, eseista i tłumacz, urodził się w Szetejniach na ziemiach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Po latach młodości w Wilnie, studiach na Uniwersytecie Stefana Batorego i wydaniu dwóch pierwszych tomów poezji, pod koniec lat trzydziestych przeniósł się do Warszawy. Pozostał tam przez cały okres okupacji niemieckiej. Wydany w 1945 roku tom Ocalenie stał się przełomowym dziełem polskiej poezji.

Po służbie dyplomatycznej w Stanach Zjednoczonych Miłosz zerwał w 1951 roku z władzami komunistycznymi i osiadł we Francji, nawiązując trwałą współpracę z emigracyjną Kulturą Jerzego Giedroycia. W 1960 roku przeniósł się do Kalifornii, by wykładać literaturę w Berkeley. Nagrodzie Nobla w dziedzinie literatury, przyznanej w 1980 roku, towarzyszył powrót jego twórczości do oficjalnego obiegu w Polsce po latach cenzury.

Po 1989 roku Miłosz regularnie wracał do Polski. Ostatnią dekadę życia spędził między Krakowem a Kalifornią; zmarł w Krakowie 14 sierpnia 2004 roku. Wystawa odczytywała tę geografię wyjazdów i powrotów poprzez zachowane materialne ślady jego życia.